Weblog van Swen en Michiel

Welkom bij de (we)blog van Swen en Michiel.

Zie hier foto's van onze vakantie door Chili en ArgentiniŽ. En dat allemaal met de fantastische CANON EOS350 die Swen heeft gekregen†bij haar promotie.††

Laat wat van je horen want Zuid Amerika is best ver weg en 10 weken is ook erg lang. Wij doen ons best om elke week (2 weken?) wel iets te melden.

†Swen en Michiel

Terug naar huis

Straks gaan we het graf van Eva Perron in Recoleta (Buenos Aires bezichtigen, nu zitten we nog even in een donker hol van ons hotel  de laatste internetacties uit te voeren: check mail (2 nieuwe sinds gisteren), kijkje naar weer in Nederland (15 graden kouder dan hier, brrrrr), sudokuutje van internet plukken om de verveling in vliegtuig tegen te gaan, en naturlijk blog bijwerken.

Thuiskomst is, na tussenstop in Madrid (Iberia), vrijdagavond, 18.30 uur. 

Rest van de verhalen hoor je dus thuis.

 

Swen en Michiel

NW-Argentinië - vervolg

Na Iruya gaan we de koningin opzoeken die incognito in Purmamarca schijnt te verblijven (getipt door een paar bulgaren). We hebben haar niet echt gezien, maar Purmamarca was wel de moeite waard, bekend vanwege de veelgekleurde berg waar het tegenaan ligt, de Cerro de Siete Colores. Het wordt alleen noodweer wanneer we er zitten.

Lees verder...

Noodweer: een extra bericht

Het gebied waar we rondtrekken (provincie Salta) is in Argentinie als rampengebied betiteld. Het heeft er zo lang zo ontzettend hard geregend dat dorpen weg zijn gespoeld (nou ja: huizen), wegen onbegaanbaar zijn geworden en de president himself is langsgekomen om de bevolking een hart onder de riem te steken en te kijken wat er nodig is. Het leger helpt en alle brandweermannen (bomberos in het spaans, wat een mooi woord toch) uit de stad Salta, etc.

We hebben een a 2 dagen er middenin gezeten. o.a. een regenbui in Jujuy meegemaakt (achter glas, mind you) zoals nog nooit gezien. De straten konden het nog redelijk verwerken, ze zijn wel wat gewend dachten we nog. Maar het ging maar door. We hebben daarom wat vaker de hoogvlaktes opgezocht en zijn uiteindelijk meer naar het zuiden getrokken, waarover in het reguliere verslag meer.

Op weg naar de hoogvlakte reden we op een onverharde weg die we eerder hadden genomen. Toen een goede en prettige route, nu een moeilijk begaanbare weg, met veel rivieren en modderplassen die we met de auto door moeten. Elke keer weer hopen dat we niet blijven steken of in een gat rijden. Het water is niet helder maar veelal rood (van de bergen). Heb je een 4wheelcar, dan geen probleem maar we hebben het idee dat onze auto (Chevolet corsa, nooit van gehoord) het allerlaagst op z´n wielen staat van alles wat er hier rondrijdt.

Halverwege rijdt een auto voor ons door een zoveelste modderpoel en blijft steken.  Er stappen drie jonge en sterke jongelui uit en ze krijgen de auto er door. Voor ons het moment om toch maar om te keren, hier hebben we dus echt geen zin in. Toen maar gauw naar het zuiden, alwaar het fantastisch weer is, alhoewel hoger en minder dicht bij de evenaar.

De kranten staan elke dag weer vol over de problemen die ze hebben met het weer dat maar niet wil opknappen. Erg zuur voor de bewoners, die het toch al niet zo goed hebben (arme provincie).

NW-Argentinië - ten noorden van Jujuy (met eerste foto´s)

Ten noorden van Jujuy ligt een gebied met een bevolking die grotendeels van indiaanse oorsprong is. Er heerst een Andes-sfeertje, eerder vergelijkbaar met Ecuador, Bolivia en Peru dan met de rest van Argentinië. Het ligt redelijk hoog en de bergen zijn prachtig gekleurd: rood, oranje, okergeel, groen, paars, roze, wit.

Lees verder...

NW-Argentinië: Salta-Cafayate-Cachi-Salta (MET FOTO´S)

Na de watervallen zijn we naar Salta gevlogen in het noord-westen. Er is hier heel veel te zien en om daar maximaal van te kunnen profiteren hebben we een auto gehuurd. Het regent in Salta als we er aankomen en de voorspellingen voor de komende 5 dagen zijn ook niet best. De bergen in trekken lijkt niet verstandig, maar om wijn te proeven zijn een paar wolken aan de hemel niet zo´n bezwaar. Daarom beginnen we met het rondje Salta-Cafayate-Cachi en dan weer terug naar Salta (we hebben de hele route trouwens mooi weer; de weerberichten zeggen misschien alleen iets over de lager gelegen steden).

De weg naar Cafayate is heel mooi. Eerst rijd je door een groene vallei waar voornamelijk tabak wordt verbouwd. Dan door de schitterende Quebrada Cafayate, een kloof door veelkleurige rotsen die nog het meest aan de nationale parken in Utah doen denken (Zion, Canyonlands).

Lees verder...